در چند ساله‌ی اخیر و دورانی که در آن به سر می‌بریم، علی الخصوص پس از دولت اصلاحات و احساس ناکامی افرادی که می‌خواستند در زیر لوای اصلاحات تیشه بر ریشه‌ی اسلام سیاسی بزنند و یک اسلام خنثی را جای آن به روی کار بیاورند، بسیار شاهد هجمه به ریشه‌ها و مبانی نظام مقدس جمهوری اسلامی هستیم. علی الخصوص یکی از راه های بسیار موثر در بدبین نمودن مردم به ماهیت جمهوری اسلامی، بیان ضعف‌های موجود در وضع حاضر و مقایسه‌ی آن با تعالیم ناب اسلامی است.

اشتباه نکنید! قصد این نوشته تبرئه‌ی نظام از ضعف‌هائی که بر آنها نقد وارد شده است نیست! واقعیت و حقیقت این است که وضع موجود جمهوری اسلامی، فاصله‌ای بیش از حد تصور با حکومت اسلامی دارد. اما درک این فاصله نیاز به اندکی تامل دارد!

اولین نکته آن است که باید بدانیم تشکیل حکومت اسلامی، با تشکیل سایر انواع حکومت یک تفاوت اصولی دارد. سایر انواع حکومت به راحتی با از میان رفتن نوع حکومت مسبوق بر خود به وجود آمده و متولد می‌شوند. به علاوه اینکه حکومت در سایر انواعش تنها از سوی طبقه‌ی حاکم شکل می‌گیرد و سایر اقشار نقشی در تحقق آن ندارند. اما حکومت اسلامی تولدش نیازمند فرایندی بلند مدت است که از میان رفتن حکومت مسبوق بر آن، تنها گام آغازین آن است. همچنین حکومت اسلامی نیازمند تغییر تمام گزاره‌های فرهنگی، سیاسی، و اجتماعی در تمامی اقشار جامعه است. لذا می‌بینیم که در تاریخ شیعه، حتی بزرگ‌مردی مانند امیرالمومنین نیز موفق به برپائی کامل حکومت اسلامی‌شان نشدند.

نکته دوم این است که ما به هیچ وجه مدعی رسیدن به حکومت اسلامی و تحقق آن در حال حاضر نیستیم. بلکه تاکیدات مکرر رهبر انقلاب بر این بوده و هست که آنچه در آن قرار داریم جمهوری اسلامی است که با حکومت اسلامی فاصله دارد و تمام تلاش ما این است که این فاصله را کم کنیم! به همین دلیل است که امام خمینی (ره) بارها مخالفت خویش را با قراردادن نام حکومت اسلامی به جای جمهوری اسلامی اعلام نموده بودند.

نکته سوم این است که برخی از گروه‌های داخلی که پس از جنگ و یا حتی در زمان جنگ از قِبَلِ فاصله‌ی وضع موجود با حالت اسلامی‌ترِ حاکمیت، فربه شده بودند، پس از جنگ کوشیدند انقلاب را در وضع موجودش متوقف کنند. پس‌رفت‌های مکرر ما نسبت به بندهای قانون اساسی‌مان نشان دهنده‌ی امیال همین عده‌ی قلیل است.

اما امروزه که نسل سوم انقلاب اندک اندک در بدنه‌ی حاکمیت رسوخ می‌کند، توقع‌ها از حرکت به سوی اسلامیت حقیقی بسیار بالا رفته و همین امر منجر به ظهور حرکت‌های جدیدی در مسیر انقلاب اسلامی شده است. لیکن افرادی که منافع خود را همواره از تحقق چنین حرکتی در خطر می‌بینند همواره می‌کوشند مردم را از مسیر اصلی انقلاب اسلامی ناامید نموده و به وضع پیشین‌شان یا به سمت حکومتی لائیک رهنمون شوند.

بی‌تردید مهمترین گام در فرآیند حرکت از جمهوری اسلامی به حکومت اسلامی که ما نامش را انقلاب اسلامی می‌گذاریم، تولید علمی است که رویه‌ی اداره‌ی جامعه بر اساس اسلام را تبیین کند، و همین مساله نشان می‌دهد چه کسی پرچمدار اصلی و حقیقی انقلاب اسلامی در مسیر حرکتش به سوی تحقق حکومت اسلامی‌ است! کسی که نسل جوان را به کوشش هرچه بیشتر در نهضت نرم‌افزاری فراخوانده است و در این راه همواره پیش قدم بوده است.

 

در این روزهای پایان پائیز، مرور شعر زیبای محمد مهدی سیار که دقیقا بر وضع فعلی گفتمان انقلاب اسلامی منطبق است خالی از لطف نیست:

خبر رسید که پاییز رو به پایان است
چه دلخوشید؟ که این اول زمستان است!

تو ای خزان زده جنگل، مخوان سرود سرور
صبور باش که فصل درخت سوزان است

نبود و نیست مرا همدمی که این جنگل
نه جنگل است، که انبوه تک درختان است

چه گریه‌ها که نکردند ابرها تا صبح
به پشت گرمی این غم که ماه پنهان است!

هوای هیچ دلی پرس و جوی دریا نیست
مدار پرسه این جوی‌ها خیابان است

+ نوشته شده در  یکشنبه ۲۸ آذر۱۳۸۹ساعت 21:46  توسط یاسین | 





حقیقت اول
کیستی ما
رایانامه
بایگانی حقایق
رئوس حقایق

درباره حقیقت محض
وبلاگ حقیقت محض، تلاشی است مشترک و عمومی برای رسیدن به حقیقت، با شعار شنیدن بیش از گفتن، که امید است با یاری حضرت حقیقت محض، به سرانجامی که باید و شاید برسد.
شما نیز در این مسیر همراه ما باشید


حقایق دیگران
چشمه‌ی چشم‌هایش
صدای سکوت - وهاب
در جستجوی حقیقت
خداگونه‌اي در تبعيد
شهید پورحبیب
طنز سیاسی
مشق عشق
زیر یک سقف
یک وجب دل
هنر عابدین
1 لیوان انار
آرمان‌شهر
نوشته‌ها
کشکول
بـِ ـ ـرَنج
گل‌صنم
غم‌خاك
سه‌الف
تبعیدی
گیومه
عجول
شرق

منتخب حقایق
حجاب؛ حق یا وظیفه؟!
آزادی، و چند سؤال اساسی
آیا معصوم نبودن یعنی خارج شدن از عدالت؟!
مردان آفتابی
قهرمان کیست؟!
شطرنج و زندگی
ثمره‌ی مقاومت
راه مقاومت، راه پیروزی
امام ما را از ما نگیرید!
آغوش‌های باز، آغوش‌های بسته
نظام بیمار سرمایه‌داری،‌ آماج خشم 99درصدی
خانه پدری، سرزمین مادری...
برای آنان که هنوز نمی‌دانند...
ما اهل کوفه نیستیم؟!
شهدا شرمنده‌ایم...
جرثومه‌ی خاکستری
پزشک شربتی و مصالح حکومتی
دشمن در خانه
اومانیسم سیاسی
قدر ولایت را بدانیم!
مکتب داغونیزم و داغونیزم مکتبی
این‌ها مال كیست؟!
روش‌شناسی فقهی، روش‌شناسی علمی
کدام جمهوری اسلامی؟!
هدف اقتصاد اسلامی از منظر قرآن
عاشق‌علی...
قرآن فریب نمی‌خورد
ماجرای مصرف!
برخورد نزدیک از نوع سوم!
ديكتاتوري سرمايه‌داران!
آرشیو پیوندهای روزانه

روزنگار حقایق
فروردین ۱۳۹۴
دی ۱۳۹۳
آذر ۱۳۹۳
آبان ۱۳۹۳
مهر ۱۳۹۳
مرداد ۱۳۹۳
تیر ۱۳۹۳
خرداد ۱۳۹۳
اردیبهشت ۱۳۹۳
فروردین ۱۳۹۳
اسفند ۱۳۹۲
بهمن ۱۳۹۲
دی ۱۳۹۲
آذر ۱۳۹۲
آبان ۱۳۹۲
مهر ۱۳۹۲
شهریور ۱۳۹۲
مرداد ۱۳۹۲
تیر ۱۳۹۲
خرداد ۱۳۹۲
اردیبهشت ۱۳۹۲
فروردین ۱۳۹۲
اسفند ۱۳۹۱
بهمن ۱۳۹۱
دی ۱۳۹۱
آذر ۱۳۹۱
آبان ۱۳۹۱
مهر ۱۳۹۱
شهریور ۱۳۹۱
مرداد ۱۳۹۱
تیر ۱۳۹۱
خرداد ۱۳۹۱
اردیبهشت ۱۳۹۱
فروردین ۱۳۹۱
اسفند ۱۳۹۰
بهمن ۱۳۹۰
آرشيو

موضوعات حقایق
ادب
اندیشه
روزنگار
دغدغه